نسترن رها

میان چهارچوب در چهار لنگه چوبی خوابیده ام که صدای زنگ آپارتمان می آید.... اه یعنی کی می تونه باشه این موقع شب؟.... یعنی ساعت چنده؟.... اصلن چی شده؟ .... و همین طور با خودم کلنجار می روم ... یادم می افتد میان چهارچوب در چهارلنگه چوبی که اصلن در عالم واقع وجود ندارد، نخوابیده ام .... بلکه روی تخت عاریتی خانه مادر هستم و روی ام به دیوار.... با خودم می گویم :"اه همش خواب بود"... دوباره صدای زنگ آپارتمان را می شنوم ... صدای کلنجار رفتن خواهرم برای بلند شدن ... و صدای مادرم که می گوید:"کیه؟" ...تا کی بی خیال روی تخت بخوابم .... من که از همان موقع که فهمیدم روی تختم و همه ماجرای قبلی خواب بوده بیدارم ... حتی ساعت را هم نگاه کردم یک ربع به یک بامداد ....بروم در را باز کنم ... مثل اینکه جسدی را بلند می کنم ... گویی چند برابر وزنم بیشتر شده ... اما قدم های ام را در تاریکی که نوری از اوپن روشنش می سازد محکم بر میدارم .... تا دست کم هم زمان با خواهر به در برسم .... تا این نشود که ساعت یک شب ... خواهرم تنها پشت در باشد.می رسم به در آپارتمان ... خواهرم نیست ... نگاه می کنم به دور و برم ...هیچ کسی توی پذیرایی و میان مسیر اتاق خواب ها تا در آپارتمان نیست ... از چشمی در آپارتمان نگاه می کنم ... هیچ کسی پشت در هم نیست ... یا دست کم در آن سیاهی حاصل از لامپ های زمان دار.از در دور می شوم ....این بار نسترن رها ...

چند روز رییس ستاد بحران که به قول مولانا از قیاسش خنده آمد خلق را کو چو خود پنداشت صاحب دلق را، تا آن ضرب المثلی که درباره این آقا نجار صدق می کند که کافر همه را به کیش خود پندارد، درباره راههای مقابله با زلزله تهران گفت: مردم تهران خونه های پدری تو دهات رو نگاه دارن که بعد زلزله جایی برای اسکان داشته باشن.نتیجه منطقی: من از دهات اومدم اما آی کیوم خوب بود خودم استاندار کرمان و بعد هم رییس ستاد بحران کشور شدم و کلن خانواده خودم و عموم هر کدوم یه سمت گرفتن مث ممدمون که یه مدت وزیر بود.پ.ن: البته بارها گفته ام دهاتی بودن به جغرافیا نیست به تفکر است چه بسا کسانی همچو این آقای خود تهرانی پندار که پایتخت نشین باشند اما از لحاظ تفکری ، اندیشه ای پلشت داشته باشند مثل آن یکی آقا که وقتی رییس سازمان محیط زیست نبود می گفت برای محیط زیست می توان ال کرد و بل کرد و حالا می گوید دست به دعا باید برداشت فقط همین.ماجرا از زاویه ای دیگر:در این آش که انقدر شور شده که آشپزش هم می داند و به روی خودش نمی آورد... وزیر کار بر عکس نجار اصولگرا ، اصلاح طلب دو آتشه گفت: باران کم بارید نصف سال قبل و خیلی کمتر از ده ساله گذشته ..و خشکسالی کامل در راه است.و سپس راهکار دادند: باید برای مقابله با خشکسالی قبول کنیم در کشوری خشکسال زندگی می کنیم و همچون پدرانمان زندگی کنیم و از آب بهره ببریم.پ.ن: آن عمه بنده بود ک نسترن رها ...

از قدیمی شدن من و نوع نگرشم به جهان ... همین بس که خواستم از نوشته های وبلاگ نسخه پشتیبان بگیرم نه تو کامپیوتر نه تو لپ تاپ نه تو گوشی نسخه باز نشد که نشد....برنامه نویسی وبلاگ روزگاری که دستگاه های ارتباطی مال چند نسل قبل بودند انجام شده و با اومدن فیس بوک و بعد توییتر و بعد هم گوشی های هوشمند ... اصلن به روز رسانی نشده... و جالب اینکه این برنامه های نسخه پشتیبان زمانی ارائه شد در بلاگفا که دست کم از نوشتن من در وبلاگ شش سالی می گذشت و من در زمانه ای قرار گرفته بودم که هنوز نیز ادامه دارد و آن چیزی نیست جز نداشتن فرصت برای نوشتن!... حتی گریستن!گاهی فقط یادم می افتد قدیمی شده ام ... قدیمی.همین. نسترن رها ...